Ο Λύκος

«Είμαι ο λύκος, είμαι αυτός που αφαιρεί τη ζωή: το αρπακτικό θηρίο. Ορμώ με τα μάτια ορθάνοιχτα και αντικρίζω στη ματιά της λείας μου αγριεμένη τη λάμψη του θανάτου. Είμαι ο λύκος, η σκιά που κομίζει το φως του θανάτου, η ζωή που φέρνει τη λύτρωση στα όλο φόβο και κόπο κοπάδια, στον κοπετό των ασθενών δίνω ένα τέλος. Βρέθηκα δίπλα σε ζώα πολλά και άκουσα την τελευταία τους πνοή, τα κράτησα, τα έριξα κάτω, τα ξέσκισα, ενώ εκείνα μούγκριζαν και πάλευαν για τη ζωή που είχαν εγκαταλείψει και την είχαν απολησμονήσει, και τα ξύπνησα για να αναβαπτιστούν οριστικά στην αναλαμπή της την τελευταία».

«Ο λύκος» είναι το πρώτο μυθιστόρημα του 29χρονου Τζόζεφ Σμιθ, το οποίο έκλεψε αμέσως την καρδιά των κριτικών και του κοινού. Αφηγητής είναι ένας λύκος που περιγράφει τις τελευταίες μέρες της ζωής του και την απελπισμένη προσπάθειά του να εξασφαλίσει τροφή.

Στα πρόθυμα της λιμοκτονίας, ο λύκος ενεδρεύει, ανελέητος και αδίστακτος, σ' ένα δρυμό που δοκιμάζεται από τη βαρυχειμωνιά. Και δεν φοβάται κανέναν. Ο χειμώνας, ωστόσο, είναι ζοφερός κι αλλόκοτος κι έχει θέσει υπό αμφισβήτηση την πρωτοκαθεδρία του λύκου στο δάσος.

Όταν ο λύκος συναντά ένα άλλο αρπακτικό, που όπως κι εκείνος είναι στα πρόθυρα της λιμοκτονίας -έναν ανταγωνιστή που θα έπρεπε να σκοτώσει-, διστάζει και εντέλει επιλέγει να ακολουθήσει μια πορεία που θα τον αναγκάσει να υποστεί -ενάντια στη θέλησή του- παράξενες δοκιμασίες, για να ανακαλύψει ότι προτού τεθεί αντιμέτωπος με την θνητότητά του, είναι υποχρεωμένος να αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής του: να εναντιωθεί στην ίδια του τη φύση.

Έτσι, ο λύκος θα υποβληθεί, παρά τη θέλησή του και ενάντια στη φύση του, σε δυσάρεστες δοκιμασίες...

Πρόκειται για μια νουβέλα-αλληγορία που πηγαίνει τον αναγνώστη ένα αξέχαστο ταξίδι, τόσο πλάι στο λύκο, σε ένα ολοζώντανο τοπίο, όσο και στις μύχιες σκέψεις ενός δολοφόνου.

Μια συγκλονιστική ιστορία, από τον πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα, ο οποίος ζει στο Λονδίνο, που μας δείχνει τον κόσμο από τη σκοπιά του κυνηγού, σε όλη του την αγριότητα και την ακαταμάχητη γοητεία.

Έγραψαν για το βιβλίο στο εξωτερικό:

Τη φετινή χρονιά κανένα άλλο βιβλίο δεν προσεγγίζει την ασύγκριτη μαγεία της πρώτης νουβέλας του Τζόζεφ Σμιθ.

Ένα τολμηρό εγχείρημα που επιτυγχάνει να αλλάξει την εικόνα του αναγνώστη για τον κόσμο.

«Ο λύκος» στέκεται άνετα δίπλα στα βιβλία του Τζακ Λόντον.

Ένας μαγευτικός συνδυασμός νατουραλιστικής γραφής και μυθοπλασίας. Είναι γοητευτικό, είναι όμορφο, είναι βάναυσο και δεν έχει ούτε μία περιττή λέξη.

Η νουβέλα του Σμιθ είναι στιβαρή όσο ο χειμώνας του είναι κρύος.

Η αφήγηση του Σμιθ αλλάζει την εικόνα για το θηρίο που έχουμε πλάσει στη φαντασία μας, καθιστά το λύκο ισότιμο όλων μας στη βασική ανάγκη της επιβίωσης. Εισάγοντας τον αναγνώστη στο μυαλό του αρπακτικού, μας αναγκάζει να αμφισβητήσουμε την ηθική μας ανωτερότητα: αν κινδυνεύαμε να πεθάνουμε στην παγωνιά, ίσως μεταμορφωνόμασταν όλοι σε αδίστακτους φονιάδες.

Στην Ελλάδα:

Ένα από τα ριζοσπαστικότερα μυθιστορήματα των τελευταίων χρόνων, γραμμένο με σπάνια αφηγηματική τέχνη.

Το Βήμα, 13.12.2009

Μοναδικής σύλληψης νουβέλα από τον 29χρονο Τζόζεφ Σμιθ. Το πρώτο βιβλίο του μας δημιουργεί μεγάλες προσδοκίες. Η ταλαντούχα σκέψη του έφτιαξε τον «Λύκο». Αφηγητής της ιστορίας, ένα λύκος που περιγράφει τις τελευταίας μέρες της ζωής του και την απελπισμένη προσπάθεια να εξασφαλίσει τροφή. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο ευφυής αλληγορία για τον άνθρωπο. Το άγριο ζώο υπάρχει μέσα μας και όταν ξυπνά, συναντά και την εξυπνάδα. Φονικός συνδυασμός, που γίνεται ανελέητος όταν βρίσκει την πονηριά, την απληστία και τον κυνισμό. Ο κυνηγός είναι σαν τον κακό λύκο του παραμυθιού, μόνο που είναι αληθινός. Ο Σμιθ μας σοκάρει με την πρώτη του λογοτεχνική στιγμή. Μας δείχνει τον κόσμο από τη σκοπιά του κυνηγού, σε όλη του την αγριότητα.

Ελευθεροτυπία, Βιβλιοθήκη, 17.12.2009

Στη δύσκολη διαδρομή για την αναζήτηση τροφής ο λύκος περνά από πολλές περιπέτειες και σε μια από αυτές συναντά τον άνθρωπο και μαζί εκείνο «το απαίσιο συναίσθημα που λέγεται φόβος, το φρικαλέο αναπόδραστο», ίδιο με εκείνο που νιώθουν τα «θύματά» του.

Μια συγκλονιστική ιστορία, μέσα από τους εσωτερικούς μονολόγους, που φανερώνει ότι στη φύση τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά από τους μύθους και τις προκαταλήψεις που φωλιάζουν μέσα στους ανθρώπους, για τους οποίους ο λύκος νιώθει αποστροφή και φόβο «για όλα όσα έχει κάνει».

Ένα απολαυστικό βιβλίο, το οποίο σε οδηγεί να το διαβάσεις - χωρίς ανάσα- για να φτάσεις στο τέλος.

Ελευθεροτυπία, Έψιλον, 18.7.2010