Αναζήτηση Βιβλίου ανά:
Mια ασυνήθιστη ιστορία για τη ζήλια, από την αντρική σκοπιά.
«Καμιά φορά, όταν ήμασταν έξω, ήμουν βέβαιος ότι στρέφοντας απότομα το κεφάλι μου, θα τον έπιανα στα πράσα. Να στέκεσαι ακίνητος, βαρύς και άκαμπτος, στο διπλανό τραπέζι ή μέσα στο αυτοκίνητό του, με το τσιγάρο στο χέρι και το βλέμμα καρφωμένο πάνω της∙ το ίδιο βλέμμα που είχα προλάβει να αποτυπώσω χρόνια πριν στο ιατρείο μου, και το οποίο δεν θα είχε όλον αυτό τον καιρό αλλάξει στο παραμικρό. Ήταν ένα βλέμμα απέραντης αγάπης και κατανόησης, ένα βλέμμα που περιελάμβανε τον πόθο αλλά και το αντίθετό του, τον κατευνασμό. Κάτι βαθύ και πρωτογενές τούς συνέδεε, κάτι στο οποίο δεν είχα, ούτε θα είχα ποτέ, μερίδιο. Ήμουν αποκλεισμένος».
Το απόσπασμα είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα του δράματος ή της αρρώστιας ή του παραλογισμού που διακατέχει τον κεντρικό ήρωα. Ο οποίος πείθεται ολοένα και περισσότερο, από μικρές ενδείξεις που στο μυαλό του μετατρέπονται σε ισχυρές αποδείξεις, ότι ένα άλλος άντρας έχει κερδίσει την καρδιά και το κορμί της γυναίκας του.
Οι λογικοφανείς υποψίες του θα γίνουν έμμονη ιδέα, παρανοϊκή, και θα οδηγήσουν τη σχέση στα έσχατα όριά της. Η διάλυση του γάμου του θα επέλθει τελικά από δική του υπαιτιότητα, καθώς η γυναίκα του θα τον συλλάβει να την απατά…
«Ο δρόμος για την κόλαση των αντρών είναι στρωμένος με λογικές σκέψεις», μας λέει ο συγγραφέας.
Μια ιστορία ζήλιας και απώλειας: πώς η υποψία μπορεί να σε μεταμορφώσει σ’ έναν άγνωστο.
Έγραψαν για το βιβλίο:
Οι εμμονές, ανάμεσα σε άλλα, είναι ικανές να διαλύσουν κι ένα γάμο, όπως έρχεται να θυμίσει «Ο άντρας που αγαπούσε τη γυναίκα μου» του Κώστα Κατσουλάρη (εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα»). Γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο το βιβλίο, ένα είδος εξομολόγησης, αφορά τη συμβίωση ενός ακτινολόγου με μια τραπεζικό, συμβίωση που αρχίζει να μπάζει νερά όταν ο πρώτος θέλει ένα ακόμα παιδί να στεφανώσει την οικογενειακή ευτυχία ενώ η δεύτερη, η Ρέα, αποκαλύπτεται ότι χρησιμοποιεί αντισυλληπτικό.
Σενάρια καταστροφής
Ακόμα όμως κι όταν παύει να παίρνει το χάπι, δεν συλλαμβάνει κι ο άντρας αρχίζει να υποπτεύεται πως κάτι άλλο συμβαίνει, πως η Ρέα τον απατά. Περνάει από το μικροσκόπιο τους άντρες που αυτή συναντά, στήνει ολόκληρα σενάρια στο μυαλό του, την προκαλεί επιστρέφοντας σε παλιές του σχέσεις. Απεγνωσμένα, δεν θέλει να πειστεί ότι η γυναίκα του είναι τίμια αλλά να αποδείξει σ' εαυτόν πως έχει δίκιο. Παράλληλα, δεν θέλει να καταλάβει κανένα από τα μηνύματα που εκείνη του στέλνει, δεν ενδίδει καν στην ερωτική του διάθεση απέναντί της, κλείνεται στον εαυτό του.
Ο Κατσουλάρης αριστοτεχνικά αναπτύσσει μια πορεία εμμονής, σε δρόμο θυμού, που καταλήγει στην κατάθλιψη. «Διδακτικός» για να μην επαναληφθούν λάθη που έχουν κάνει πολλά αρσενικά μέχρι σήμερα.
Χρήστος Σιάφκος, Ελευθεροτυπία, 1.8.2010
Το ερώτημα που ξεπηδά όσο προχωρεί η πλοκή είναι ποιο από τα δυο μέρη της συζυγικής σχέσης είναι υπεύθυνο για την καταστροφή της. Και τούτο γιατί ενώ ξέρουμε από την αρχή σε τι οφείλεται η καταστροφή (όλα καταρρέουν λόγω μιας υπόθεσης απιστίας), εκείνο το οποίο παραμένει αδιευκρίνιστο έως την εσχάτη ώρα είναι το ποιος είναι ο θύτης και ποιο το θύμα. Η αφήγηση αλλάζει οπτική κατά την εξέλιξή της, αλλά και μετά απ' αυτή την αλλαγή οπτικής δεν υπάρχει κλειδί για την αποκωδικοποίηση της αλήθειας.
Φιλοτεχνώντας ένα πειστικό κλίμα απροσδιοριστίας και ρευστότητας, στο εσωτερικό του οποίου τα πάντα μπορεί οποτεδήποτε να αναδιευθετηθούν και να ανασχηματιστούν, ο Κατσουλάρης κατορθώνει να φτιάξει ένα βιβλίο με γοργούς ρυθμούς και ζωηρά πρόσωπα, που ζουν ένα χαμηλόφωνο, καθημερινό δράμα, κατορθώνοντας να μας αγγίξουν χάρη στον βουβό και σχεδόν αναπόδεικτο παραλογισμό τους.
O Κατσουλάρης κατορθώνει να σκιαγραφήσει στα περιθώρια μιας ανδροκρατικής ιστορίας δύο χαρακτηριστικές γυναικείες μορφές. Της συζύγου και μιας εράστριας, φερέλπιδος συγγραφέως και ρομαντικής ψυχής, που σέρνεται πίσω από τον ψυχρό και απόμακρο παντρεμένο άντρα, μέχρι τον πλήρη εξευτελισμό. Τελικά, στις νουβέλες και στα σύντομα μυθιστορήματα, οι νεότεροι συγγραφείς σημειώνουν ανέλπιστες επιδόσεις.
Μάρη Θεοδοσοπούλου, Ελευθεροτυπία, Βιβλιοθήκη, 13.8.2010
