Αναζήτηση Βιβλίου ανά:
Όπως ο συγγραφέας, ζει σε πλήρη απομόνωση ύστερα από ένα σοβαρό ατύχημα, από το οποίο ίσως βγήκε παραμορφωμένος, έτσι και ο ήρωάς του, παραμορφωμένος από αυτοκινητικό ατύχημα, όπου η φίλη του σκοτώνεται, επιλέγει να ζήσει για δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια χωρίς να έρχεται σε επαφή με τους ανθρώπους: διαβάζει πολύ, ακούει μουσική, δουλεύει μέσω Ίντερνετ.
Φαίνεται πως έχει καταφέρει να λύσει την εξίσωση της δύσκολης ζωής του, να ξεπεράσει τη σύγχρονη δικτατορία της ομορφιάς -ή της ομοιομορφίας- επιλέγοντας την απομόνωση ή την κάλυψη του προσώπου του όταν βγαίνει τις νύχτες. Μια τέτοια νύχτα συναντά τον σκηνοθέτη Πέδρο Αλμοδόβαρ, ο οποίος ενδιαφέρεται να κάνει ταινία το δράμα του. Η συνάντηση του ήρωα-αφηγητή με τον σκηνοθέτη και το γεγονός ότι ο Αντόνι νιώθει και πάλι ποθητός, και κυρίως αποδεκτός, τον οδηγούν σε μια γεμάτη πάθος αναζήτηση της προσωπικής του απελευθέρωσης από την απομόνωση που του επέβαλε η παραμόρφωσή του.
«Το θεώρημα του Αλμοδόβαρ», το οποίο εκτυλίσσεται στη Γένοβα, είναι ένα βαθιά σύγχρονο μυθιστόρημα για τη μοναξιά, τη δικτατορία της ομορφιάς, τον κυνισμό, τους πολέμους, το φόβο του βλέμματος και τον έρωτα. Γραμμένο με κινηματογραφικό τρόπο πλημμυρίζει από μουσική, χρώματα και μυρωδιές.
Έχουν γράψει για το βιβλίο στο εξωτερικό:
«Έξοχο κείμενο ενός συγγραφέα δίχως πρόσωπο. [...] Το βιβλίο μάς αρπάζει, μας τυλίγει και παίζει ξεδιάντροπα με τη δική μας ελευθερία [...]. Διακόσιες παθιασμένες σελίδες».
«Πρώτο μυθιστόρημα του Κάζας Ρος, παραβατικό, που πάει μέχρι την άκρη της νύχτας για να βρει τη χαρά της ζωής. [...] Μια απελπισμένη και χαρούμενη θεώρηση του κόσμου. [...] Ζωή! Ζωή με κάθε τρόπο, ζωή ακραία».
«Θαυμάσια γραμμένο, αυτό το μυθιστόρημα είναι ένα εκπληκτικό μάθημα ανθρωπιάς, γερό χαστούκι στον ανούσιο ναρκισσισμό της εποχής μας. Εντυπωσιακό».
«Τι σημασία έχει η πραγματικότητα στα γεγονότα που αφηγείται ο Κάζας Ρος; Με αυτό το σύντομο κείμενο κάνει μια παταγώδη είσοδο στη λογοτεχνία. Βρίσκει τη σωστή απόσταση ανάμεσα στον ρεαλισμό και το μπαρόκ με μια γλώσσα απόλυτα λαμπερή».
«Διαβάσαμε "Το θεώρημα του Αλμοδόβαρ" και δεν επιστρέψαμε ακέραιοι από αυτό το ταξίδι. Το εκπληκτικό αυτό πρώτο μυθιστόρημα-αφήγημα του συγγραφέα κόβει την ανάσα έως το τέλος».
«Φλέβα χρυσού το πρώτο κείμενο του Κάζας Ρος, δυνατό, πυκνό, υπό τον απόλυτο έλεγχο του συγγραφέα του».
«Από τις πρώτες κιόλας λέξεις βυθιζόμαστε σε μια μεγάλη λειτουργία γραμμάτων, σε μια μέθη».
«Μανιφέστο ενάντια σε κάθε μορφή ύλης, αυτό το θεώρημα εξανεμίζει τις πιο επιφανειακές δοξασίες. Πρώτο μυθιστόρημα του Κάζας Ρος, πέρα από κάθε πρότυπο, σαγηνευτικό».
«Μια μυθοπλασία με αυτοβιογραφικά στοιχεία που τινάζει στον αέρα τις δυτικές παραμέτρους του πραγματικού και της σχέσης με το χρόνο».
«Έργο τραγικό και γκροτέσκο σαν σχέδιο του Γκόγια. Έργο σαγηνευτικό, με εκπληκτικό ύφος. Κανείς δεν μπορεί να βγει ανέπαφος από αυτή την ανάγνωση. Κανείς».
«Το θεώρημα της έκπληξης. Μια ιστορία δράματος και κάθαρσης. Το "θεώρημα του Αλμοδόβαρ" έχει τα χαρακτηριστικά του απρόσμενου... μπεστ-σέλερ».
«Γραμμένο σε μια πρόζα μαγευτική και ανανεωτική [...] Το "θεώρημα" έχει πουλήσει ήδη πολλές χιλιάδες αντίτυπα».
«Ο Κάζας Ρος δεν μιλάει για τον Γκαουδί, καλλιεργεί όμως έναν φιλοσοφικό ρομαντισμό που ταιριάζει με τις γοητευτικές δυσαναλογίες του αρχιτέκτονα. Είναι ένα μυθιστόρημα για την ομορφιά, με τον αφηγητή του καταδικασμένο στη δυσμορφία».
«Όταν, από την πρώτη κιόλας σελίδα, εκθέτει τη θεώρηση ενός ιδανικού κόσμου, στα όρια της συνείδησης, ασταθούς και αέναου, ο αφηγητής σίγουρα έχει κάτι από Αρτώ».
Υποδοχή του βιβλίου στην Ελλάδα:
Ιμπρεσιονιστικό μυθιστόρημα ενός πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα που θα δρέψει γρήγορα τις δάφνες της κριτικής. Γεννήθηκε το 1972 στην Καταλονία, από μητέρα Ιταλίδα και πατέρα Καταλανό. Εξαιτίας ενός σοβαρού ατυχήματος εγκατέλειψε τις σπουδές του στα μαθηματικά. Δεν τον έχει δει ποτέ κανείς - πιθανολογείται πως έχει παραμορφωθεί - ούτε καν στις εκδόσεις Gallimard από τις οποίες το 2008 εκδόθηκε το πρώτο του μυθιστόρημα, «Το θεώρημα του Αλμοδόβαρ», με το οποίο κέρδισε το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα για το 2008.
Ο Άντονι, παραμορφωμένος ύστερα από μοιραίο ατύχημα, επιλέγει να ζήσει για δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια χωρίς να έρχεται σε επαφή με τους ανθρώπους: διαβάζει πολύ, ακούει μουσική, δουλεύει μέσω ίντερνετ. Φαίνεται πως έχει καταφέρει να λύσει την εξίσωση της δύσκολης ζωής του, φαίνεται να ξεπερνά τη σύγχρονη δικτατορία της ομορφιάς - ή της ομοιομορφίας- επιλέγοντας την απομόνωση.
Ωστόσο, η συνάντησή του με το σκηνοθέτη Πέδρο Αλμοδόβαρ και το γεγονός ότι νιώθει και πάλι ποθητός, και κυρίως αποδεκτός, τον οδηγούν σε μία γεμάτη πάθος αναζήτηση της προσωπικής του απελευθέρωσης από την απομόνωση που του επέβαλε η παραμόρφωσή του, του μαθαίνουν ότι «στο κέντρο του κενού υπάρχει μια άλλη γιορτή»...
Χαρακτηρίστηκε παραβατικό, συναρπαστικό, αντισυμβατικό, κινηματογραφικό...Είναι ένα ανοικτό σε διαφορετικές αναγνώσεις μυθιστόρημα.
