Αναζήτηση Βιβλίου ανά:
Το μαγικό άγγιγμα που μεταμόρφωσε τον πίθηκο σε άνθρωπο είχε φύλο: ήταν θηλυκό. Η εξελικτική διαδικασία που ονομάζουμε «ανθρωπογένεση» συνεπαγόταν τη σταδιακή μετάβαση από τις αρχέγονες, πρωτοανθρώπινες αγέλες σε κοινότητες και τελικά σε κοινωνίες.
Οι θηλυκοί πρόγονοί μας έπαιξαν σημαντικότερο ρόλο σ' αυτές τις αλλαγές απ' ό,τι οι αρσενικοί. Και η σεξουαλικότητα ήταν ένα από τα κύρια πεδία όπου επέδρασαν εξανθρωπιστικά.
Ο άνθρωπος είναι το πιο παράξενο σεξουαλικά πλάσμα: η σεξουαλική δραστηριότητά του δεν περιορίζεται από τις φάσεις γονιμότητας του θηλυκού, όπως στα άλλα ζώα, περιορίζεται όμως από την ανυπαρξία τυποποιημένων σεξουαλικών ερεθισμάτων από τη μεριά της γυναίκας (όπως είναι π.χ. τα πρησμένα γεννητικά όργανα σε άλλα είδη). Αυτή η αντίφαση ήταν ένα «τέχνασμα» του θηλυκού για να εντάξει τη σεξουαλικότητα στον πολύπλοκο κώδικα επικοινωνίας που χαρακτηρίζει τις ανθρώπινες σχέσεις. Ήταν η κινητήρια δύναμη που έκανε το σεξ ανθρώπινο.
Αυστηρά τεκμηριωμένη μ' έναν συνδυασμό βιολογικών και πολιτισμικών δεδομένων, αντλώντας από τις πιο πρόσφατες ανακαλύψεις για τη συμπεριφορά των πρωτευόντων, η μελέτη αυτή δίνει μια καινούργια ερμηνεία των διαφόρων πτυχών της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, τόσο των «φυσιολογικών» όσο και των ανορθόδοξων, μ' έναν τρόπο που συναντά αναπάντεχα την ποίηση!
Έγραψαν για το βιβλίο:
Ο ρόλος της σεξουαλικότητας κατά τη διάρκεια της «ανθρωποποίησης», της εξέλιξης δηλαδή του ανθρώπου από κατώτερα είδη των πρωτευόντων. Μια από τις σπάνιες πρωτότυπες επιστημονικές συνεισφορές συμπατριωτών μας στη σύγχρονη εξελικτική θεωρία.
Ιός της Κυριακής, Ελευθεροτυπία, 30.7.2000
Με ένα από τα κορυφαία ερωτήματα του πολιτισμού, εκείνο της «ανθρωπογέννησης», καταπιάνεται ο Δημοσθένης Κούρτοβικ σ' αυτό του το βιβλίο, που είναι επανέκδοση μετά την πρώτη έκδοσή του το 1986. Ο συγγραφέας καταθέτει την άποψή του τεκμηριωμένη με τον αυστηρό επιστημονικό τρόπο, στηριζόμενος σε ένα συνδυασμό βιολογικών και πολιτισμικών δεδομένων και χρησιμοποιώντας τις πιο πρόσφατες ανακαλύψεις για τη συμπεριφορά των πρωτευόντων. Παρότι το έργο έχει γραφτεί το 1983, διατηρεί στο ακέραιο την επικαιρότητά του, αφού οι κατεστημένες, -προοδευτικές ή συντηρητικές- απόψεις έχουν προ πολλού αναθεωρηθεί και ο συγγραφέας συμβάλλει στην οικοδόμηση μιας νέας, φρέσκιας και απαλλαγμένης από δογματισμούς και στερεότυπα ματιάς στο σημαντικό αυτό ζήτημα.
Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης, Διαβάζω, τχ. 507, Μάιος 2010
